پانزدهمین روز شهریور، روز من استعطر دلنشین سیب، خوشه زرین گندم، بوی ناب گردوی روی درخت، چشم به راه آمدن من است! شمع تولدم را بارها روشن می کنم آروزها و رویاهایم را به صف می کشم! خواستن تو، بودنت، عشق تو سبقت می گیرد. می دانم که خدا، امروز از آن من است و زیر تمام نازهایم مُـهرِ مـِهر می زند، ناز مرا ...

یک پاییز گذشت! یک فصل نیامدنت را لابلای برگهای زرد ورق زدم. کجای این جاده ی دلفریب، منتظر آمدنت بمانم؟ روبروی کدام کوه، " دوست داشتنم " را بلند بخوانم؟ تو بدهکاری به دلم، به قدر خاطرات خوشمان! من به اندازه بغض یک ابر، دلتنگم ..! نوشته: مریم.یعقوبی

دست بر پوست شب می کشم به تو می ماند،تاریک، سرد و خاموشوهمانقدر آرامش بخش.همچون مهتابم.مرا در بر بگیر،تا بر قلب سردت بتابم.شب، را دوست دارمتوجه کن، "دوست دارم"کاش خورشید دیرتر طلوع کند،مهتاب دیرتر در دل شب غروب کند! نوشته: مریم یعقوبی

می نویسم شاید که حالم بهتر شود، قلمی فرسوده، لابلای دفتر شعرم! و کاغذی خسته از واگویه هایم! خوشحالم آیا؟ نمیدانم! غمگینم گویی؟ جوابی ندارم! به گمانم احساسِ من، تب دارد! آرزویی دارم ؟ ندارم! دل بسته ام به امیدی؟ نمیدانم! با من امشب حرفی از درد نگویید، سخن از رفتن و کوچ و سفر مگویید، باید بتوانم که بگ...

دفتر دلتنگی ام دیگر برگی ندارد، سکوت می کنم ..! دلتنگی از دیدگانم می بارد، پر از بی حسی ام. این روزهایم باید شیرین باشد اما نیست! طعمِ احساسم، تلخ است! ذهنم یخ زده ... اما دیدگانم هنوز بارانی است! بغض، پشت درب تنهایی ام پنهان شده ! هوا سرد است !!! تنهای ِ تنها نشسته ام... سرگردان میان آرزوها و حسرت ...

چقدر دلم برای آن روزها تنگ شده، روزهای بدون دلواپسی ! روزهایی که ترس، معنی نداشت. هر چیزی می شد بهانه. زندگی جمع می شد در یک کوله پشتی! یک دفتر. یک قلم و یک دنیا شادی ولبخند. بهانه ای برای سفر، برای رفتن و دور از آدمها بودن ! برای روزی با هم بودن! کاش ..! و ای کاش ..! و یک زندگی حرف نگفته! نوشته : م...

تلخ است طعم خواسته هایم سرد است دست داشته هایم خاطره آن بوسه یواشکی، شیرین. چهار فصل آغوش تو، هنوز گرم. دچار روزمره گی شده، نوشته هایم! کاش تکرار شود تمام گذشته هایم ..! نوشته : مریم یعقوبی

من زمینی ام پرواز نمی دانم وای .. دستهایم! می لرزند ..! سقوط سهم من نیست. در آتش نگاهت مرا خاکستر کن تو را می خواهم..! مرا به نامم بخوان ! تا اوج بگیرم ... نوشته مریم یعقوبی

دو قدم مانده به شهریور هنوز عاشقانه ای ننوشتم! دفتر شعرم کجاست؟ کوچه ی دلم را آبپاشی نکردم. کاش آسمان به استقبال آید. ببارد و بوی خاک به مشام آید! شاید باران معجزه کند! شهریور می آید! به تمام فاصله ها، خوشامد می گوید و شعر تنهایی مرا، بازمی سراید! باز در ثانیه های تقویم،گم می شوم، باز بجای سالشمار ز...

ورق می زنم دفتر خاطراتِ شهریور را زندگی می گوید: فصلی دیگر به دفتر، افزوده شد! و من عاشقِ ته تغاری تابستانم شهریور من! ماهی که مرا به سرنوشت، هدیه داد شهریوری که مرا دچار کرد! در برگ برگ دفترش، مرا حک کرد! سردی قلبم را در گرمایش، حل کرد! از تلخی شعرم ، نرنجید! هرسال مرا، در آغوش کشید! تمام مهربانی ا...

بدرقه می کنم شهریور را سفرت به سلامت ماه من. پاییز اینجاست! در ابتدای کوچه به انتظار نشسته با چمدانی پر از مهر، با یک بغل عاشقی. دستهایم هنوز هُـرم گرمای شهریور را دارد! دست پاییز، بوی باران می دهد! بوی خاک نم خورده، آهای، فصل عاشقان؛ وقتِ برگ ریزان، به زندگی خوش آمدی! نوشته: مریم یعقوبی

دو سالی استپنجشنبه های تقویممبی طعم اندگاه تلخگاه گسگاه...اما هیچ وقت شیرین نشدند!اصلاً بعد از رفتنت، آقاجونمدیگر هیچ روزیشبیه روزهایبا تو بودننیست...پنجشنبه هایم پر شده از بوی دلتنگی،مزه ی خرما،رنگ سیاهی ...و تکه ای سنگ،که تو را میخواند.وای، پنجشنبه هایمبا نبودنت،پر از ویرانی استسرشار از حیرانی است...