جشن تولد توگزارش‌های تازه درباره «جشن تولد تو» منتشر شده است. آنچه تاکنون منتشر شده حاکی از آن است که امروز حال دل شعرم خوب استو دلم نوشتن از تو را تمنا می کندامروز زاد روز میلاد توستفلک را به یمن آمدنت به سطر می کشمخورشید، نور می آویزد،بر آبی ترین آبی آسمان احساس.گلهای مریم، رنگ... در ادامه مهم‌تری...

روز پدرموضوع «روز پدر» در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، امروز روز توستروز پدر !من سالهاست که دیگر‌ ندارمتخاطرات، روح خسته مرا چنگ می زندو دلتنگی، مهمان ناخوانده خانه ماستاز آن لحظه که رفتی،معنی واژه ها هم پرکشید!انتظار برگشتت،لمس... در ادامه با جزئیات کامل این موضوع...

تو خوب ترین دلبستگی زندگی منی وقتی هر صبح دچارت می شوم نوشته: مریم.یعقوبی (۱۴۰۰/۵/۱۷)

پنج شنبه ها، تکرار می شوند،که ذهنم، بغض کند،برای کسی که روزیدر زندگیم، انقدر پررنگ بودخنده اش واقعی بود،دستش گرم گرم بود،و آنقدر بود،که حتی لحظه ای فکرش را نمی کردمیک روز نباشدو هر روز ذهنم، آلوده آن بغض شود. نوشته: مریم.یعقوبی      1400/1/5Adblock test (Why?)

تو خوب ترین دلبستگی زندگی منی وقتی هر صبح دچارت می شوم نوشته: مریم.یعقوبی (۱۴۰۰/۵/۱۷)

گاهی عشق،فقط یک لبخند است،از پشت صفحه تماس تصویری،یا همین لرزش صدای توست،وقتی زیرلب میگویی:دلم تنگ توست.یا حس دلچسب دلواپسی،آن گاه که میگویی:مراقب خودت باش !عشق همین حس ساده، بودن هاست!نوشته: مریم_یعقوبی_کسلانی (1400/4/1)Adblock test (Why?)

امروز پر از بی حسی ام چون دوره گردی خسته که خاطره می فروشد من تمام دوم اردیبهشت های عمرم را می فروشم، مفتِ مفت ! و برای دردهای جا مانده در روزهای رفته، فراموشی می خرم.! نوشته: مریم.یعقوبی

امروز حال دل شعرم خوب است و دلم نوشتن از تو را تمنا می کند امروز زاد روز میلاد توست فلک را به یمن آمدنت به سطر می کشم خورشید، نور می آویزد، بر آبی ترین آبی آسمان احساس. گلهای مریم، رنگ می پاشند بر

باران را دوست دارم مثل تو ، اما باران می آید تو نمی آیی ..! نوشته: مریم.یعقوبی

دوباره بهار آمد وچشمهایم هر غروب،در انتظار است،درب خانه را بگشاییخسته از کار و تلاش،پا به خانه بگذاریبگویم: آقا جون خسته نباشیلیخندت خانه را نورانی کندبودنت دل مارا قرص کندمنتظرم بیایی و دست و زبان،آش

دل بیقرارم امشب،تا بی نهایت گرفته استتمام دلتنگی ام را گریستمتصویر نگاهت، جان شد،احساس شد و بارید.شراره ی یادت، شعله شد،شمع سرد امیدم، گرم شد،اشک ریخت، سوخت و تابید.درونم پر از هیاهوستآرامشی میطلبم از

دفترم بوی مهربانی گرفتهرگاه که از تو ..نه ببخشید از شما...واژه ها هم هول شدندقلم هم شوق لرزیدن گرفتآنگاه که نام مادر آمد در میانمادرم از تو نوشتن هرچقدر آسان،همانقدر سخت، سخت می باشد.تو معنی تمام الفب

مرگ، خود خودِ زندگی ست، با طعم تلخ قهوه ی صبحانه. نزدیک تر از رگ گردن، جاری در جریان حیات. رفتن، پرکشید ون، کوچ کردن، استعاره ای از آرامش ابدی، آرامشی که سالها میجویی، شاید امروز، فردا، هرلحظه. یک نفرهس

تمام من بیابیا که نذر کرده امکه هر چه دارم از غزلبریزمش به پای توبه انتظار تونشسته این دلم،سبز می شود.بیا ببین که منشاعرمولی فقط برای تو .. . نوشته: مریم.یعقوبی

هوا سرد شد و من، هوس کردم امروز بیشتر دوستت و داشته باشمبگذار باد سرخوشانه، بتازد جانمبگذار برف بی تابانه، ببارد جانمبگذار آسمان، دم به دم بنوازد وهمراهی کنددلم رادرسمفونی عشقبی بهانه "دوستت دارم و"آرامش ج

اوج احساس من زمینی ام پرواز نمی دانم وای .. دستهایم! می لرزند ..! سقوط سهم من نیست. در آتش نگاهت مرا خاکستر کن تو را می خواهم..! مرا به نامم بخوان ! تا اوج بگیرم ... نوشته مریم یعقوبی تاريخ : یکشنبه بیستم تیر ۱۳۹۵ | 21:56 | نویسنده : مریم.یعقوبی |

میم مثل من ... من که تو را عاشقانه می نویسم من و سردی و سوز هوای نبودنت من و سایه ی تاریک و محو حضورت من که در ترکِ دوست داشتنت، درد می کشم میم مثل مرگ ... مرگ تمام باورهای زندگی مرگ غزل های عاشقانه در دفتر دلتنگی مرگ تمام بهانه هایم، به همین سادگی. مرگ تمام حرفهایی که روی دلم یدک می کشم میم مثل مان...

دو قدم مانده به شهریورهنوز عاشقانه ای ننوشتم!دفتر شعرم کجاست؟ کوچه ی دلم را آبپاشی نکردم.کاش آسمان به استقبال آید. ببارد و بوی خاک به مشام آید!شاید باران معجزه کند!شهریور می آید!به تمام فاصله ها، خوشامد می گویدو شعر تنهایی مرا، بازمی سراید!باز در ثانیه های تقویم،گم می شوم،باز بجای سالشمار زندگی، درد...

مرگ، خود خودِ زندگی ست، با طعم تلخ قهوه ی صبحانه. نزدیک تر از رگ گردن، جاری در جریان حیات. رفتن، پرکشیدن، کوچ کردن، استعاره ای از آرامش ابدی، آرامشی که سالها میجویی، شاید امروز، فردا، هرلحظه. یک نفرهست امروز، اینجا که بقدر چشم برهم زدنی دیگر نیست و باور این نبودن، جراتی میخواهد، به وسعت همان زندگی! ...

دلتنگم..! یک پاییز گذشت! یک فصل نیامدنت را لابلای برگهای زرد ورق زدم. کجای این جاده ی دلفریب، منتظر آمدنت بمانم؟ روبروی کدام کوه، " دوست داشتنم " را بلند بخوانم؟ تو بدهکاری به دلم، به قدر خاطرات خوشمان! من به اندازه بغض یک ابر، دلتنگم ..